NZone.nl: Born to Report Nintendo Wii, Nintendo DS & Nintendo GameCube!

Matthijs: “Welkom dames en heren, bij NZone Live! Voor deze eerste aflevering hebben we een wel heel speciale gast in de studio weten te krijgen. En nee, daar hadden we niet eens een PokéBall voor nodig. Uw handen op elkaar voor Pikachu!”

Pikachu: "Pika-pi, chuupika, pikaaachuuuu. Chuu, chuupikapi pikapi pika. Pikachuuu, chuupika pikachu pika! Pikach..."

M: "Eh, sorry dat ik je even onderbreek Pikachu, maar het lijkt erop dat je vertaalapparatuur niet helemaal correct werkt. Zucht, die techniek van NZone is ook niet meer wat het geweest is. Hmm, wat is er? Zou hij het nu wel moeten doen? Oké, Pikachu, probeer het nog maar eens."

P: “Test, één twee drie...wow, dit is tof zeg! Nu kan ik eindelijk iets anders zeggen dan mijn eigen naam. Squirtle Squirtle, woef, piep, Meowth, ogen dicht! Haha, lachen dit zeg!”

M: “Heel leuk hoor Pikachu, maar dat is niet de reden waarom ik je vandaag heb uitgenodigd. Ik wilde je namelijk wat vragen stellen over PokéPark Wii: Pikachu’s Adventure. Je weet wel, jouw nieuwste avontuur. Zou je er bijvoorbeeld wat meer over kunnen vertellen?”

P: “Natuurlijk, voor m’n fans doe ik alles. PokéPark Wii draait om een enorm grondgebied, dat helemaal is volgestouwd met meer dan 180 Pokémon. Het park is verdeeld in verschillende gebieden, zoals de vulkaan, het weidegebied en het altijd zonnige strand. Op het eerste gezien lijkt er vrede te heersen in dit prachtige park, maar schijnt bedriegt. Niet alleen is er een flinke ruzie ontstaan tussen de drie leiders van het gebied, maar ook zijn er veertien Prism Pieces spoorloos verdwenen. Als deze glinsterende kristallen niet op tijd teruggevonden worden, zal het hele PokéPark vergaan! Maar hé, dan kennen ze mij nog niet. Met mijn uitgebreide ervaring in actiegames is het redden van deze wereld natuurlijk een eitje!”

PokéPark Wii: Pikachu's Adventure

M: “Dat klinkt allemaal heel spannend Pikachu, maar eerlijk gezegd vond ik de manier waarop dit is uitgewerkt wat magertjes. Hoewel je eigenlijk bezig zou moeten zijn met het redden van het PokéPark, zie ik je alleen maar tikkertje, verstoppertje en andere mini-games spelen. Hoe zit dat?”

P: “Tja, daar heb je wel een punt. Zo willen sommige medemonsters alleen vrienden met me worden als ik ze versla in een gevecht, of als ik ze weet te verslaan met tikkertje. Eigenlijk ben ik niet zo’n sociaal type, maar ja, er zijn een paar van die vervelende Pokémon bij die me niet verder laten als ik niet voldoende vrienden heb. Raar maar waar. En ook voor het terugwinnen van de Prism Pieces moet ik eerst een mini-game uitspelen voordat ik het weer in handen krijg. Het lijkt wel alsof de andere Pokémon helemaal niet willen dat ik de wereld red. Zouden ze soms jaloers zijn, of zo?”

M: “Het zou me niets verbazen, Pikachu. Ik kan me namelijk weinig Poké-spinoffs herinneren waarin jij niet de hoofdrol speelde. Of het nu gaat om Pokémon Channel, Pokémon Puzzle League of Pokémon Dash, telkens weer kwam ik je tegen. Maar goed, we dwalen af. Ik heb de game namelijk helemaal doorgespeeld, en tijdens het spelen begon ik me af te vragen voor welke doelgroep dit spel bedoeld is.”

P: “Welke doelgroep? De allerkleinsten natuurlijk! Kijk dan naar dat guitige koppie op de voorkant, die vrolijk gekleurde gebieden, die kindvriendelijke mini-games, noem maar op. Als er één game geschikt is voor de jongere generatie, dan is het wel de mijne!”

M: “Sorry, maar ik kan het onmogelijk met je eens zijn. Ik geef toe, de mini-games zijn erg makkelijk en de game is zo kleurig dat een zonnebril tijdens het spelen geen overbodige luxe is, maar andere stukken vond ik bijvoorbeeld helemaal niet bij jongere kinderen passen. Zo zijn de real-time gevechten weliswaar ontzettend tof, maar af en toe ook waanzinnig lastig. En daarbij komt nog het vele speurwerk en het RPG-gedeelte bij. Ik zie kleine kinderen nog niet backtracken om verder te kunnen, of hun gevonden Berries wijselijk verdelen over jouw skills, omdat ze anders gewoonweg niet verder komen. Om nog maar te zwijgen over de ellenlange teksten. Wat kunnen die Pokémon kleppen zeg!”

PokéPark Wii: Pikachu's Adventure

P: “Luister vriend, even tussen jou en mij gezegd, het kan me geen ene moer schelen voor wie dit spelletje eigenlijk bedoeld is. Ik weet stiekem ook wel dat de gameplay eentonig is, met het constante tikkertje spelen, vechten en mini-games spelen met allerlei Pokémon, met als enige doel om nieuwe vrienden te maken en zo verder te komen. En ja, PokéPark Wii is lastig voor de allerkleinsten, en saai voor de wat oudere gamers. So what? Mijn schattige koppie, in tegenstelling tot jouw hoofd, zorgt ervoor dat miljoenen Wii-bezitters voor mij op de knieën gaan, en bij Nintendo weten ze dat. Gesnapt? En oh ja, niet vergeten om dit gedeelte eruit te knippen als je het straks uitzendt. We moeten natuurlijk wel m'n imago in stand houden."

M: “Sorry, Pikachu, dit programma heet niet voor niets NZone Live. En vergeet het aanwezige publiek niet. Iedereen heeft het kunnen volgen.”

P: “Eh, oeps. Mensen, dat meende ik helemaal niet, jullie kennen me toch? Ik zou zoiets nooit zeggen, daar ben ik veel te lief, klein en knuffelig voor!”

PokéPark Wii: Pikachu's Adventure

M: “....Oké dan. Laten we snel doorgaan. Al ik moet wel zeggen dat ik je erg negatief vindt vertellen over je eigen game, terwijl het toch best meevalt. PokéPark Wii heeft weliswaar zijn tekortkomingen, maar dat betekent nog niet dat het een slecht spel is. Zo vond ik persoonlijk de real-time gevechten erg goed uit de verf komen: ze deden me sterk denken aan de knokpartijen uit de Pokémon-tekenfilmserie. En ik geef toe, de mini-games zijn weliswaar erg simpel om uit te spelen, maar er zitten een paar best wel leuke tussen. Het vliegen door hoepeltjes met Pidgeotto of het waterskiën met Buizel kwam erg goed uit de verf. Bovendien is de game lekker lang, met minstens vijftien uur aan gameplay als je alles wilt ontgrendelen.”

P: “Gelukkig, eindelijk weet je iets positiefs te melden. Ik begon me al af te vragen waarom ik in dit programma op was komen dagen. Ik heb een overvolle agenda, weet je! Ik moet namelijk in de volgende tien Poké-games ook weer de hoofdrol spelen. Ach ja, alles voor het gel... ik bedoel, de fans, natuurlijk! Maar eh, als je zo positief bent, krijgt mijn spel zeker wel een hoog cijfer op die site van je. Eh....CubeZone was het, toch?”

M: “Ahum, je zult NZone bedoelen, Pikachu. Maar om eerlijk te zijn tegen je: nee, je game krijgt geen hoog cijfer. De mini-games zijn weliswaar tof, maar gaan snel vervelen door het ontbreken van één essentieel onderdeel: de multiplayer. En dat is gewoonweg jammer, omdat de meeste mini-spelletjes hier uitermate geschikt voor. Uiteindelijk wordt PokéPark Wii hierdoor een game die weliswaar in het begin lekker wegspeelt, maar die uiteindelijk ten onder gaat aan zijn eentonigheid en zijn gebrek aan een meerspelerstand. Sorry Pikachu, maar hoger dan 70 kan ik je spel echt niet geven. Wat is er Pikachu, waarom kijk je opeens zo boos? Nee, alsjeblieft, niet je dondersch...!”

P: “CHUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!”

+ Vrolijke beelden en geluiden
+ Lange speelduur
+ Real-time gevechten

- Onevenwichtige moeilijkheidsgraad
- Vechten, verstoppertje of tikkertje. En dat minstens 180 keer!
- Alwéér Pikachu